De sprekende silhouetten uit de titel van dit nummer zien we terug in de verfijnde lijnen van Carel de Nerée tot Babberich. Het silhouet van Eline Vere komt wat minder uit de verf in de eerste Engelse vertaling van de roman (1892. Ook benieuwd naar sprekende silhouetten. Wat onthullen personages als Cornélie, Duco, Urania en prins Forte-Braccio met hun
lichaamstaal?
Geachte Donateurs,
Zo zit u maandenlang te wachten op een volgende Arabesken en zo hebt u er in korte tijd twee achter elkaar! Misschien hebt u de vorige Arabesken nog niet eens uit. We waren dan ook bezig met een inhaalslag om de nummers weer in een voorspelbaar schema te laten verschijnen: één in de zomer, en één in de winter. Met dit nummer liggen we weer op dat schema.
De sprekende silhouetten uit de titel van dit nummer zien we terug in de verfijnde lijnen van Carel de Nerée tot Babberich. Simon Mulder was bij de opening van de tentoonstelling en doet daarvan verslag. Kunstrecensent Wieteke van Zeil (de Volkskrant, 25 mei 2025) vindt de tentoonstelling ‘een cadeau – het waarom-wist-ik dit niet-gevoel stijgt bij het kijken.’ Het werk van De Nerée is voor Couperusliefhebbers geen verrassing, vermoed ik. Maar wist u ook dat hij samen met zijn moeder Constance de Nerée geborduurde kunstwerken maakte? Volgens Van Zeil zijn ze ‘een hoogtepunt van Nederlandse textielkunst.’ Ik kan niet wachten om ze te bewonderen.
Het silhouet van Eline Vere komt juist wat minder uit de verf in de eerste Engelse vertaling van de roman (1892), zo laat Paul Vincent zien. In Couperus’ tijd kon je in de vertaling gewoon hele stukken
tekst weglaten. En dat vond de schrijver zelf geen probleem? Dat plaatst dingen weer eens in perspectief. Nu gaan sommigen al scheef van een moderne spelling van Couperus’ werk (laat staan hoe ze reageren op een hertaling). Ik ben trouwens wel benieuwd wat een van de nieuwste vertalers van Couperus werk, Chaitali Sengupta, hiervan vindt. Simon Mulder legde haar alvast enkele andere interessante vragen voor.
Ook Carla Stiekema was benieuwd naar sprekende silhouetten, en wel in Langs lijnen van geleidelijkheid. Wat onthullen personages als Cornélie, Duco, Urania en prins Forte-Braccio met hun lichaamstaal? Ze dwalen, dartelen, knabbelen, graaien en zoenen wat af.
Daarnaast blikken we terug op de afgelopen Genootschapsdag en Looi van Kessel mocht met eigen ogen aanschouwen wat er nog over is van het silhouet van het geboortehuis van Couperus. Tot slot besteedt Evert Paul Veltkamp aandacht aan drie mensen die van belang zijn geweest voor de ‘Couperologie’ en natuurlijk vindt u in deze Arabesken weer de vaste rubrieken. Op de valreep bereikte ons nog een leuk nieuwtje: Jaap Goedegebuure gaat eind dit jaar voor de HOVO van de Universiteit Leiden colleges geven over ‘De wereld van Louis Couperus’. Helaas is op dit moment nog niet bekend op welke dagen of in welke gebouw deze colleges zijn en wat ze kosten.
We houden u uiteraard via onze website op de hoogte. Laten we volstaan met een stukje uit de enthousiasmerende toelichting bij de colleges te citeren: 'In zijn werk spiegelde Couperus de grote kwesties van zijn tijd [...]'. Hoewel hij zich graag wegzette als ‘nutteloze toeschouwer’ was hij met zijn veelzijdigheid en zijn scherpe blik een betrokken getuige van wat er in zijn wereld omging.
Namens het bestuur en de redactie,
Annette Postma